WP-gesprek-Nadine-Kevin.jpg
Artikel leestijd8 min. leestijd

In deze rubriek gaan twee medewerkers, onder het genot van een kop koffie, in gesprek over wat hen binnen en buiten Woonpunt opvalt. Deze keer servicemonteur Kevin Wijnants en projectontwikkelaar Nadine Huids.

Nadine: Het had mij eigenlijk wel leuk geleken als het gesprek in de bus had plaatsgevonden. Pot koffie erbij en lekker onderweg. 

Kevin: Ik kan je straks wel thuis brengen. Of moet je een andere kant op?

Nadine: Ik moet naar Banholt. Daar woon ik samen met mijn man en dochter van 4 jaar. Waar woon jij?

Kevin: Ik woon in Lanaken, samen met mijn vrouw en twee dochters van 12 en 7 jaar. Anderhalf jaar geleden zijn we vanuit Malberg verhuisd naar een huis dat ik samen met mijn schoonbroer daar zelf heb gebouwd. Het huis is nu af, voor zover dat kan. Een huis is natuurlijk nooit af.

Kevin: Jij bent voorzitter van de OR, maar wat doe je verder bij Woonpunt?

Nadine: Ik ben sinds drie jaar projectontwikkelaar bij Woonpunt. Dat betekent dat ik verantwoordelijk ben voor renovatie- en nieuwbouwprojecten van begin tot eind. Vanaf de uitvoering neemt de projectleider het over, maar als ontwikkelaar blijf ik eindverantwoordelijk. Ik ben begonnen met projecten in Heerlen en Hoensbroek, zoals Mariarade en Albert Cuypstraat. Daardoor zijn wij nog niet met elkaar in aanraking gekomen, denk ik. 

Kevin: Dat kan wel kloppen, mijn werkgebied is Maastricht West. Al zijn er veel mensen binnen Woonpunt die ik niet ken, terwijl ik hier al 13 jaar werk. Maar dat ligt waarschijnlijk aan mijn functie. Als servicemonteur ben ik altijd bij onze huurders. 

Oorspronkelijk ben ik van beroep timmerman. Ik heb bij verschillende aannemers gewerkt. Als laatste bij Smeets Vastgoed. Daar werkte ik al veel voor Woonpunt. Toen hier een functie vrijkwam, ben ik gevraagd om te solliciteren. Leuk aan het werk hier is dat ik allround werk. Ik verhelp alle voorkomende huiselijke klachten, zoals kranen die druppen of deuren die klemmen. De laatste tijd zijn het veel kleinere opdrachten. Het zou fijn zijn als we soms ook iets grotere opdrachten konden doen, zoals een plafond of keuken vervangen. Het fijne aan dat soort klussen is dat je mensen echt blij maakt met resultaat. Ik weet niet waarom dat nu minder vaak voorkomt. 

Op een dag bezoek ik 10 tot 15 huishoudens, dus ik kom bij veel verschillende mensen thuis. Vanochtend was ik bijvoorbeeld bij iemand die al 65 jaar bij ons huurt. Daar heb ik gezellig even aan de keukentafel gezeten. Maar ik moest ook het slot vervangen van een woning van iemand die overleden was. Toen ik even binnenkeek, schrok ik van wat ik aantrof. Het huis was erg verwaarloosd. Schrijnend om te zien hoe sommige mensen wonen. Maar er stond ook een flesje bier. Dus die persoon genoot nog wel van het leven, denk ik dan maar.

Nadine: Dat schrijnende herken ik wel. Soms loop je complexen binnen dan is alles piekfijn in orde. Maar soms is het ook schrikbarend wat je tegenkomt. Ik neem daarom ook altijd iemand mee omdat ik niet van tevoren weet wat ik aantref. Maar jij gaat meestal alleen, toch? Kom je wel eens bij agressieve huurders?

Kevin: Dat is bij mij het gelukkig alweer lang geleden. Ik heb wel eens gehad dat ik bij een man was die overal pijn had. Hij was al meteen aan het klagen en vloeken. Op mijn verzoek om rustig te doen, kreeg ik als antwoord dat Woonpunt dat niet bepaalt. Uiteindelijk was ik blij dat ik weer buiten stond. 

Nadine: Ik vond de agressietraining die we hebben gehad heel waardevol. Je leert herkennen wat agressie is en hoe je het zelf een halt kan toeroepen. Gedrag dat eigenlijk al agressief is, dat accepteren we soms gewoon. Maar waar je trek je de grens? Welk gedrag is nog acceptabel? Doordat je signalen goed oppikt, bijvoorbeeld omdat het persoonlijk wordt, kan je eerder ingrijpen. Heb jij wel eens gehad dat je ergens niet naar binnen wilde?

Kevin: Ik probeer altijd zonder oordeel naar binnen te gaan. Op het moment dat ik voel dat er sprake is van agressie, dan ben ik al binnen. Dan beginnen mensen bijvoorbeeld frustraties te uiten over dat de huur zo hoog is en dan vinden ze dat ik daar van alles voor moet doen. De agressietraining geeft je handvatten hoe je daarop kan reageren. Vaak helpt het als je de mensen laat ventileren of uitrazen. Dan gaat het daarna wel weer en met een grapje kom je vaak ook ver. Maar gelukkig heb ik het de laatste tijd niet meer nodig gehad. De meeste mensen zijn blij dat we komen. Het is heel leuk als je een klik hebt met mensen. Dan kan je heel veel lachen en flauwekul maken. Door mijn werk heb ik veel mensenkennis gekregen. Ik heb snel door wat voor vlees ik in de kuip heb: hier kan ik flauwekul maken.

Nadine: Als ik weer eens op huisbezoek ben geweest, dan relativeert dat mijn perspectief altijd behoorlijk. Thuis heb ik een wensenlijstje van aanpassingen die ik zou willen aan mijn woning. Maar na zo’n bezoekje, vraag ik me wel af waar ik me nou eigenlijk druk om maak? Zo kwam ik pas geleden in een hele kleine woning, geschikt voor één of twee personen. Daar woonde een gezin met twee kinderen. Met mijn collega en mij erbij pasten we niet eens met zijn allen in de zitkamer. Maar die mensen klaagden niet, ze hadden het heel gezellig. 

Het doet me ook beseffen hoe veilig ik ben opgegroeid en wat een luxe ik ken. Vroeger had ik een eigen slaapkamer. Van heel veel huurders slapen de kinderen samen op een kamer. Ik kom regelmatig tegen dat er geen vloerafwerking is op de grond. Het merendeel van de bevolking leeft heel anders dan ik gewend ben. Door dit soort situaties te ervaren, heb ik nog meer waardering voor wat ik heb en hoe ik ben kunnen opgroeien. 

Kevin: Het zou goed zijn als al onze collega’s weten hoe de toestand is voor de mensen.

Nadine: Klopt. Je kan erover vertellen, maar als je het niet gezien hebt dan heb je er geen gevoel bij. Dus eigenlijk zou iedereen het moeten ervaren.

"Door dit soort situaties te ervaren, heb ik nog meer waardering voor wat ik heb en hoe ik ben kunnen opgroeien." 

Kevin: Je werkt drie jaar bij Woonpunt. Hoe bevalt het je? 

Nadine: Het was voor mij een hele omslag. Hiervoor werkte ik bij een commerciële projectontwikkelaar. Daar moest geld verdiend worden, dus dan was het vaak met grote stappen snel thuis. En ik werkte in een klein team, zonder besluitvormingstraject. Dat is in de corporatiewereld heel anders. Hier heb je te maken met een besluitvormingstraject, een trein van goedkeuringen. We starten altijd met een opdracht, bijvoorbeeld een complex naar energielabel A brengen. Dan doe je een vooronderzoek om te bepalen of dat kan en tegen welke kosten. Als het haalbaar is, maak je een plan van aanpak en volgt de goedkeuring, aanbesteding, toekenning aan een aannemer en tot slot gaan we richting de huurders. Dat is heel anders dan waar ik vandaan kom en wel wennen. Soms vind ik de stroperigheid van de ambtelijke wereld nog lastig. Bijvoorbeeld als een omgevingsvergunning op zich laat wachten en telkens nieuwe documenten worden opgevraagd. Wat ik het meeste waardeer, is dat je werkt aan een maatschappelijke opgave en niet voor de mensen met een dikke beurs. Ook werken aan de verduuzamingsopgave is een leuke uitdaging. Wat is het effect van STIP op jouw werk?

Kevin: Wij werken niet met het nieuwe systeem. Als monteurs hebben we een nieuwe app op onze telefoon waar we in werken. Dat werkt op zich prima. Het zijn iets meer handelingen. Maar een voordeel is dat we nu zelf een nieuwe afspraak kunnen inplannen met de huurder. Dat ging eerst via de planning. Hoe is het voor jou?

Nadine: Het is even een omschakeling, maar het valt me reuze mee. Je moet even weten hoe het in elkaar zit. Bij vastgoedontwikkelingen gebruiken we het alleen voor de projectadministratie en incidenteel voor terugbelverzoeken. Dus dat is behoorlijk beperkt. 

Kevin: Wat doe jij je vrije tijd?

Nadine: Ik ben raadslid in de gemeente Eijsden-Margraten. Dat kost me gemiddeld twee, drie avonden in de week. Van onze fractie ben ik de voorzitter. De dossiers waar ik me voornamelijk mee bezighoudt zijn woningbouw en de duurzaamheidsopgave, maar ook het sociaal domein en het mooie landschap. Het leuke aan mijn fractiewerk vind ik dat het een andere wereld is waar ik veel kennis op kan doen. Mede daarom ben ik ook lid geworden van de OR. In die rol ben ik met thema’s bezig van buiten mijn eigen afdeling waar ik anders niet mee in aanraking kom.
Verder ben ik volop carnavalsvierder. Na oud en nieuw is het ieder weekend vol aan de bak: prins uitroepen, carnavalszittingen, kinderoptredens, uitstapjes naar andere verenigingen. We hebben met de groep altijd dezelfde pakjes en een kleine wagen. Dit jaar is een goede vriend Prins geworden. Daarom doen we extra ons best. Carnaval zelf begint voor ons op donderdag in Valkenburg, vrijdags in Maastricht en dan verder in ons dorp waar we het op dinsdag afsluiten. Mijn dochter viert ook al volop carnaval. Ze wil eigenlijk nooit naar huis. Vier jij het?

Kevin: Vieren doe ik het zeker. Van vrijdag en tot en met dinsdag, in Maastricht. Ik ben een echte Sjeng, dan vier je het niet ergens anders. In de aanloop ga ik naar herenzittingen. Dit jaar is de aanloop kort, daardoor is het volle bak. Druk, maar heel gezellig!

Go Nadine! Go Kevin!

WP-stip-20240123-006-6dfeef5b.jpg
Artikel leestijd3 min. leestijd
Artikel gelezengelezen
WP-Yoka-Kruijtzer-001-1de28b6d.jpg
Artikel leestijd4 min. leestijd
Artikel gelezengelezen
WP-Joke-ten-Brink-003-369cf20e.jpg
Artikel leestijd5 min. leestijd
Artikel gelezengelezen

"Een mens is nooit uitgeleerd"

Artikel leestijd3 min. leestijd
Artikel gelezengelezen
Overzicht_huisstijl_Woonpunt_9-0bcff429.jpg
Artikel leestijd4 min. leestijd
Artikel gelezengelezen
WP-gesprek-Nadine-Kevin2-ab8e9296.jpg
Artikel leestijd8 min. leestijd
Artikel gelezengelezen
Made by Zuiderlicht