
Gaat er een deur dicht, dan gaat er vanzelf een andere deur open. Bij Bouwien Janssen zelfs twee. Ze veranderde van baan én werd lid van de Raad van Commissarissen bij Woonpunt. Na 8 jaar neemt ze eind dit jaar afscheid. “In de begintijd was het turbulent, maar we komen gelukkig in rustiger vaarwater.”
Gesloten deur
Eerst eens over die dichtgaande deur. Bouwien werkte 25 jaar – “op twee maanden na” – bij Rabobank Nederland. “Vrienden grapten wel eens dat ik getrouwd was met de bank. Maar na zoveel jaren kruipt een organisatie in je DNA. Ik heb veel verandertrajecten meegemaakt. Mede door de digitalisering werden er steeds meer kantoren gesloten. De regelgeving werd stringenter, vanuit Den Haag en Europa. Dat was niet altijd gemakkelijk.” Ze vindt menselijk contact belangrijk en reist het hele land door om soms lastige gesprekken te voeren. “Achteraf bezien was ik al twee jaar afscheid aan het nemen van de Rabobank. Het was tijd voor een andere sector.”
‘Ik wil mezelf graag stretchen’
Het gevolg: zo’n 50.000 kilometer per jaar minder reistijd. “Er was dus ruimte. Dat wilde ik omzetten naar een andere energie.” Ze had haar zinnen gezet op een functie binnen de zorg of het onderwijs. Over die eerste zegt ze: “Ik zag bij mijn ouders hoe belangrijk zorg is en dat je zelfstandig in je eigen omgeving kan blijven wonen.” Daarover straks meer. Ondertussen werd de combi-vacature van directeur Development & Alumni Relaties en het Universiteitsfonds Limburg (UFL) bij de Universiteit Maastricht, haar alma mater, onder haar aandacht gebracht. “UM is de meest Europese universiteit van Nederland en het UFL is een onafhankelijke goede doelen stichting die onderwijs en onderzoek bij UM stimuleert. Daar wilde ik erg graag werken. Mijn achtergrond in financiën en relatiebeheer paste perfect bij de functie en ik wilde mezelf graag stretchen, nieuwe dingen leren.” Inmiddels is ze ook directeur van UM Academie voor Leven Lang Ontwikkelen.
Achter deur nummer twee…
Tijdens haar sollicitatie noemde ze al haar interesse in maatschappelijk onderwerpen. Zo kwam de vacature van Commissaris bij de RvC van Woonpunt op haar pad. “Dat vond ik mooi! Een woningcorporatie zet zich in voor een specifieke doelgroep. Mensen die soms hard moeten vechten voor hun bestaansrecht. Hierin zie ik ook dat stuk zorg waar ik naar op zoek was. Zorgen voor betaalbaar onderdak. Dat mensen, zoals mijn ouders, prettig kunnen blijven wonen.” Het was 2018 en Woonpunt verkeerde in zwaar weer. “Hierbij kwam mijn financiële ervaring ook goed van pas.” Die vele kilometers werden goed opgevuld met nieuwe passies.
Verrassing!
Over haar beginjaren als Commissaris vertelt Bouwien: “Woonpunt stond onder toezicht. Dat was niet gemakkelijk. Je kunt daardoor minder voor je huurders doen en bent meer naar binnen gericht.” De leden van de RvC moesten flink aan de bak, kwamen wat vaker bij elkaar. “We stonden regelmatig voor verrassingen. Zodra je een tegeltje optilde, kwam het volgende euvel tevoorschijn. Twee bestuurders die elkaar eerst nog gemoedelijk koffie inschenken, kunnen plots niet meer door één deur. Tel daar een wispelturig politiek kader en de vele sociaal-economische, demografische uitdagingen hier in het zuiden bij op en je ziet dat we grote uitdagingen hebben.”
We zijn weer in beeld
“Maar er is goed ingegrepen. We gingen van 2 naar 1 bestuurder, hebben nu een sterk directieteam, er is een heldere taakverdeling. Ik merk het aan de stukken die we krijgen. Er is onder meer een heldere leefbaarheidsvisie, portefeuillebeheer is beter ingericht en er wordt in scenario’s gedacht, waarbij ook voldoende wordt gesproken over eventuele risico’s en het inperken daarvan. We worden als RvC tijdig en in alle openheid meegenomen in relevante ontwikkelingen.” Tegelijkertijd ziet ze dat Woonpunt ook eerder in beeld is bij andere partners. “We zitten aan de voorkant bij gemeenten, huurdersverenigingen, maatschappelijke organisaties en ouderenzorginstellingen aan tafel. Neem bijvoorbeeld het Deltaplan. We staan weer midden in de samenleving.” Dat gaf Bouwien in haar tweede termijn wel wat meer rust.
Wees zakelijker
Wat zou ze Woonpunt willen meegeven? “We zijn op de goede weg, maar mogen nog wel wat zakelijker zijn. Richting marktpartijen, maar zeker ook naar elkaar. Spreek elkaar respectvol aan en maak concrete verbeterafspraken.” De grootste uitdaging ziet Bouwien in de oude panden die Woonpunt nog heeft. “De investeringen in de vastgoedportefeuille worden tegenwoordig dan wel planmatig gestuurd. Sloop-, renovatie- en nieuwbouwopgaven zijn in beeld en worden geprioriteerd. Maar de daadwerkelijke onderhoudstoestand van een deel van de woningen wordt vaak pas volledig zichtbaar wanneer woningen vrijkomen en er letterlijk achter de voordeur kan worden gekeken. Dat zijn toch nog vaak verrassingen en de financiële ruimte en uitvoeringscapaciteit zijn beperkt.” Vertrekt ze straks wel met een goed gevoel? “Absoluut. In verschillende levensfases heb je iets anders nodig. Dat was bij de Rabobank zo, en dat is bij Woonpunt ook het geval. Dan moet je ruimte maken voor nieuwe inzichten. Ook al vind ik dat jammer.”
‘Ik ga ze nog missen’
“De RvC is een leuke club mensen”, lacht ze. “Een goede mix van verschillende competenties, ieder met zijn of haar eigen manier van doen. De een met humor, de ander met reflectie, een derde met een luisterend oor. Het was altijd een leuke setting.” Ze pauzeert even. “Ik ga ze nog missen.” Ze heeft niet alleen veel van haar medecommissarissen geleerd. “Ik vond de themadagen ook altijd waardevol. We gingen bij huurders op bezoek en met ze in gesprek. Zagen hoe bijvoorbeeld een wijkverbinder in Heerlen-Noord van alle markten thuis moet zijn. Door heel sensitief te zijn, snel te kunnen schakelen en op de juiste manier door te verwijzen. Maar ook onze discussie over polarisatie in de samenleving vond ik leerzaam. Als woningcorporatie sta je midden in de maatschappij, maar moet je tevens grenzen stellen. Ik heb veel gezien, geleerd en begrip gekregen. Ik ben het komende halfjaar nog niet weg, maar wil alvast de gelegenheid grijpen om iedereen te bedanken voor de prettige samenwerking in de afgelopen jaren.”
Go Bouwien!



