Op 8 januari startte Joke ten Brink als interim directeur Vastgoed & Gebiedsontwikkeling. Samen met Yoka Kruijtzer maakt ze het directieteam van Woonpunt compleet. In dit artikel vertelt Joke over zichzelf en haar loopbaan, wat haar eerste indruk is van Woonpunt en wat we van haar mogen verwachten. 

Wie is Joke?

Ik ben een enthousiast persoon, die betrokken is bij andere mensen. Zowel in mijn werk, als politiek, als thuis ben ik hetzelfde: transparant, vrolijk en verantwoordelijk. Ik ben bevlogen om dingen te bereiken met elkaar. Het team staat voor mij bovenaan. Samen met anderen aan de slag, daar krijg ik energie van. Ik ben het type dat linkjes legt tussen afdelingen en over de hokjes heen denkt. 
Als we samen iets bedenken dan heb ik een goed kompas of iets ‘klopt’: past het binnen onze missie en klopt het bij wie we willen zijn. Van huis uit ben ik een echte bèta. Dus ik kijk ook altijd of de getallen kloppen. Als bedrijfskundige vind ik het boeiend hoe je organisaties zo kunt inrichten dat zij hun opgave en dienstverlening op de beste manier, ook voor belanghebbenden, kunnen uitvoeren. 
Vroeger waren we thuis met vijf kinderen. Mijn jongste zus had een verstandelijke beperking. Ze kon niet praten, maar was wel altijd heel vrolijk en enthousiast. Ongebruikelijk voor die tijd woonde mijn zusje thuis. We hebben haar altijd overal bij betrokken. Het credo bij ons thuis was: ieder mens heeft zijn bijdrage, ieder mens is waardevol. Als je de mazzel hebt geboren te zijn met een goed stel hersenen, dan heb je ook de plicht daar iets mee te doen. 

Je groeide op in de Randstad, maar je komt al sinds je jeugd graag in Zuid-Limburg. Waarom en wat spreekt je aan?

Mijn vader is geboren in Maastricht, mijn grootvader heeft aan de eerste Wilhelminabrug gewerkt. Later is mijn grootmoeder hier weer gaan wonen. Zo kwam ik regelmatig in Maastricht, ook logeerde ik bij familie en vrienden in Zuid-Limburg, waaronder een enkele keer met carnaval, en kwamen we hier later met ons gezin. Van de zomer ben ik met een nichtje uit Sittard nog naar Pinkpop geweest. Ik vind het een prachtige omgeving met een geheel eigen sfeer en erg aardige, hartelijke mensen. Ook de mijnhistorie vind ik heel boeiend, mijn indertijd oom en tante in Hoensbroek waren van huis uit betrokken bij de Staatsmijnen en zo kreeg ik het een en ander mee.

"Van huis uit ben ik een echte bèta. Dus ik kijk ook altijd of de getallen kloppen." 

Al vrij vroeg in je carrière ben je in de corporatiesector beland en eigenlijk altijd gebleven. Wat trekt je hierin aan? 

Van de uitvaartsector en het ziekenhuiswezen kwam ik in de volkshuisvesting, bij het adviesbureau (tegenwoordig Atrivé) van een van de voorgangers van Aedes, de koepel voor woningcorporaties. Het boeiende eraan vond ik dat de corporaties zich nog helemaal moesten ontwikkelen naar zelfstandige organisaties met alle instrumenten, die je daarvoor nodig hebt. Ik kon als organisatieadviseur ontzettend veel daarin bijdragen. Tegelijk vond ik de maatschappelijke opgave erg mooi, het zorgen voor huisvesting aan mensen die daarin niet zelf kunnen voorzien, en het werken aan de opbouw van wijken en leven in buurten. Voor mijn studie bedrijfskunde deed ik pedagogiek, waarin mij de richting sociale pedagogiek met het opbouwwerk erg aansprak. Van organisatieadviseur werd ik interim-manager en werkte ik vooral aan verandertrajecten en de ontwikkeling van organisaties. De wisselwerking van de politiek, wet- en regelgeving en externe ontwikkelingen in een regio (ik heb bijvoorbeeld ook in het aardbevingsgebied gewerkt) met de corporaties geeft elke keer weer eigen uitdagingen en ambities, waardoor ik het werk met en voor de mensen ontzettend leuk blijf vinden.  

De vastgoedmarkt is een mannenwereld. Zeker toen je jouw loopbaan startte was dit het geval, kan ik me zo voorstellen. Hoe was dat voor jou? 

Ik kreeg soms tips hoe ik me moest opstellen. Bij één van mijn eerste vergaderingen bij een woningcorporatie, ruim dertig jaar geleden, met alleen maar mannen, wilde ik de koffie inschenken. Mijn – mannelijke – collega siste: dat ga jij niet doen. Je moet opletten niet automatisch in een bepaalde rol te stappen. Mijn dienstverlenende kant moest ik een beetje temmen.
Met mannen werken vind ik verder alleen maar leuk, van huis uit ben ik niet anders gewend. Ik deed alles mee met de jongens en kreeg de auto pas mee, nadat ik zelf de band kon verwisselen. Wij kregen erg mee dat iedereen in zijn eigen onderhoud moet kunnen voorzien, man of vrouw was bij ons geen thema. Vanuit deze vanzelfsprekendheid heb je ook minder last van reacties van anderen. In het ziekenhuis presenteerde ik aan het directieteam een ontwikkelingsplan. Een man bekend om zijn scherpe tong hoonde: ‘het meisje heeft een plannetje gemaakt’. Iedereen verstarde, maar ik moest heel hard lachen (het kwam er zo komisch uit) en daardoor was het ijs gebroken.
Overigens heb ik het idee dat de laatste jaren verdere stappen in emancipatie en inclusie moeizamer verlopen. Mijn man werkte vanuit huis en dus werd hij gebeld door de kinderen als er iets was. Die omgekeerde rol kom ik relatief weinig tegen, wel dat beide partners werken. Ieder stel bepaalt natuurlijk zelf wat het beste bij hen past. Het blijft ook belangrijk dat er een goede balans privé-werk is, waarbij kinderen in een stabiele thuissituatie kunnen opgroeien en er aandacht kan zijn voor andere mensen.
Tuurlijk, sommige zaken zijn nu meer vanzelfsprekend. Meer vaders hebben nu bijvoorbeeld een ‘papa-dag’ en een aandeel in het huishouden. Maar nog steeds werken en verdienen mannen vaak meer dan vrouwen en zijn vrouwen daardoor uiteindelijk minder onafhankelijk, tenzij goed afgesproken natuurlijk. Ook kennis en begrip van andere culturen mogen nog meer gewoongoed worden. Uiteindelijk willen alle ouders graag dat hun kinderen veilig en met plezier opgroeien, goede kansen krijgen in het leven en deel uitmaken van en bijdragen aan de gemeenschap om hen heen.

Wat is je eerste indruk van Woonpunt?

Hartstikke leuk. Collega's zijn warm, betrokken en belangstellend. En heel belangrijk: ik ben nog weinig gelatenheid tegengekomen. Dat had ook heel anders kunnen zijn, na alles wat er gebeurd is. Mensen die ik spreek zijn oprecht benieuwd, oprecht bezig voor Woonpunt en de huurders. Mensen zijn volgens mij heel betrokken bij wat ze doen, denken mee en willen graag vooruit. De meeste tips voor mij gaan over nog beter samenwerken over de teams heen, elkaar vaker opzoeken en vinden.

Wat mogen we de komende tijd van je verwachten?

Ik ga voor verbinding en collegialiteit in het directieteam. Ik wil eraan bijdragen dat het een plek is waar goede afwegingen gemaakt kunnen worden, waar we in verbinding staan met elkaar voor en vanuit de organisatie en stakeholders en openstaan voor nieuwe ideeën. Die verbinding vind ik ook belangrijk met de afdeling, de rest van de organisatie en daarbuiten. Je vindt in mij een sparringpartner, initiator en realisator. Samen wil ik aan de slag zijn, zorgen dat we de begroting uitvoeren en nog meer naar buiten gekeerd raken, blij met wie we zijn en met wat we voor elkaar krijgen voor onze huurders en buurten. Verder bouwen op de professionele slagen die al in gang zijn gezet. Tot slot mag je van mij veel werkplezier en vrolijkheid verwachten. 

Wat doe je graag in je vrije tijd?

Ik houd van cultuur, tentoonstellingen, muziek en duurzaamheid. Ik ga binnenkort met vrienden naar de Frans Hals-tentoonstelling in Amsterdam en natuurlijk naar de TEFAF. Kunst, culturele en beeldbepalende elementen vind ik ook erg belangrijk in ons vastgoed. Het draagt bij aan het thuisgevoel, de wortels, identiteit en herkenbaarheid van de buurt en bewoners. Het wordt van jezelf. 
Ik oefen Italiaans met de (gratis versie) app Duolingo. En wat sporten betreft: met vriendinnen loop ik het Pieterpad, met de hond wandelen, wat fietsen, yoga en zwemmen. Eigenlijk ben ik van de teamsport. Ik ben begeleider van het hockeyteam van mijn dochter geweest. Heerlijk! Dat gedoe met die meiden, kinderen (en ouders) kunnen zich zo opwinden. Met humor kan je dan veel bereiken, iedereen weer in zijn kracht krijgen en dat er weer plezier gemaakt wordt met elkaar.

Waar mogen we je ’s nachts voor wakker maken?

Voor een probleem of een calamiteit. Of voor iets leuks, zoals lekker bomen met buren, vrienden, collega's. 

Go Joke!

WP-stip-20240123-006-6dfeef5b.jpg
Artikel leestijd3 min. leestijd
Artikel gelezengelezen
WP-Yoka-Kruijtzer-001-1de28b6d.jpg
Artikel leestijd4 min. leestijd
Artikel gelezengelezen

"Een mens is nooit uitgeleerd"

Artikel leestijd3 min. leestijd
Artikel gelezengelezen
Overzicht_huisstijl_Woonpunt_9-0bcff429.jpg
Artikel leestijd4 min. leestijd
Artikel gelezengelezen
WP-gesprek-Nadine-Kevin2-ab8e9296.jpg
Artikel leestijd8 min. leestijd
Artikel gelezengelezen
Made by Zuiderlicht