5 min. leestijd
De afgelopen twee edities ging een medewerker in gesprek met onze interim-bestuurder over zaken die hen opvallen binnen Woonpunt. Vanaf nu zal dit afwisselend gedaan worden door één van de MT-leden. Als eerste gaat manager klant & leefbaarheid Ruud van en Heuvel in gesprek met planmatig opzichter Eric Bastings.
Ruud: Ik ben wel benieuwd hoe jij Klant & Leefbaarheid ziet.
Eric: Een prettige groep collega’s. De contacten zijn goed en we zoeken elkaar op als we elkaar nodig hebben. Er zijn grote stappen gemaakt binnen jouw afdeling. Een deel van de groep is nieuw en heeft geen corporatieachtergrond. Dan is het zoeken naar wat er van ze verwacht wordt. Het is belangrijk dat jullie afdeling duidelijk aangeeft wat jullie taakgebied is. Mensen vragen zich af wat een buurtcoördinator nu precies doet. Wij krijgen verzoeken die we niet gewend zijn en andersom krijgen we te horen dat bepaalde taken niet bij hun functie horen. Dat is niet erg, maar er moet wel duidelijkheid over zijn.
'Iedereen heeft veel kennis. Maak daar gebruik van'
Ruud: Terecht punt. We zijn inderdaad nog bezig om de rol van Klant & Leefbaarheid beter uit te kristalliseren. Dat moet in een dialoog met andere afdelingen.
Eric: Als je een afdeling nieuw neerzet, dan heb je die zoektocht. Iedereen heeft veel kennis. Maak daar gebruik van. Waar het aan schort is het delen van die kennis. Voor de klant mag het niet uitmaken of werknemer A, B of C voor hem staat. Als ik word aangesproken op het poetsonderhoud, dan kan ik wellicht niet zelf de vraag beantwoorden. Maar als wij onze zaken op orde hebben, kan ik wel zeggen door wie de klant wordt gebeld. Voorbeeld: ik merk dat er veel zwerfvuil ligt in en om complexen dat er soms een behoorlijke tijd ligt. Ik krijg dan het idee dat de buurtcoördinatoren te weinig in de gebouwen komen. Maar dat is misschien helemaal niet terecht. Ik mis daar communicatie over.
Ruud: Dat is een mooi opstapje naar het gebiedsgericht werken. Want als je samen in een gebiedsteam werkt, dan spreek je elkaar sneller aan, omdat je meer deelt met elkaar. Tegelijkertijd moet er wel de verbinding blijven met de collega’s in een gelijksoortige functie. Je ziet het ook in het medewerkersonderzoek: mensen snakken naar een betere samenwerking. We kunnen wel zeggen dat we goed met elkaar moeten afstemmen, maar als we het niet organiseren dan gebeurt het niet.
Eric: Ik werk hier al best lang. Je ziet dingen komen en gaan, de bekende golfbeweging. We hebben gebiedsgericht werken tot 2013 gehad en we waren blij dat we ervanaf waren. Misschien lag het aan hoe het was vormgegeven. Er moet duidelijkheid komen over wat het MT er nu precies onder verstaat. Want ondertussen geeft iedereen er een eigen invulling aan: positief of negatief. En je wil niet dat die negatieve beelden leiden tot weerstand. De angst is dat er weer koninkrijkjes ontstaan.
Ruud: Dat is een terecht aandachtspunt. Daar houden we aan de voorkant inderdaad al rekening mee. Als ik jou zo beluister dan is het belangrijk dat medewerkers gehoord worden.
Eric: Ja. De term is op een gegeven moment gaan rondzingen, maar het is niet duidelijk of er bepaalde voorwaarden aan gesteld zijn. Wat gaat het concreet inhouden?
Ruud: We zitten nog maar aan het begin. Samen met Jorg [Kroes] en Miriam [Heuts] heb ik een praatplaat gemaakt met uitgangspunten en spelregels. Dat is de basis voor de projectgroep die dit verder gaat vormgeven. Maar ik ben nog aan het zoeken naar een manier om informatie op te halen uit de organisatie.
'Daarvoor hebben we 'stuiterballen' nodig'
Eric: Simpel, leg die praatplaat voor aan medewerkers en vraag hen daarop te reageren. Waar zitten hun bedenkingen? Wat moeten we zeker behouden? Dat kan bijvoorbeeld met een mini-enquête.
Ruud: Wij hadden het als volgt bedacht. We willen een projectgroep oprichten met medewerkers van Verhuur, Onderhoud en Leefbaarheid. Daarvoor hebben we ‘stuiterballen’ nodig, enthousiastelingen die het liefst gisteren al waren gestart met het gebiedsgericht werken. Daarnaast komt een klankbordgroep, dat de ideeën uit de projectgroep toetst. De klankbordgroep vormt een kritische cirkel om de projectgroep die vraagt: ‘Heb je hier en daar wel aan gedacht?’ Voor beide groepen kunnen medewerkers zich vrijwillig aanmelden.
Eric: Als die groepen bestaan uit vrijwilligers dan zie ik dat wel zitten. Dan zorg je ervoor dat mensen die graag meepraten, zich kunnen aanmelden. Dan is het bijna hetzelfde als een enquête uitzetten.
Ruud: Precies. We willen niet alleen ruimte geven aan de stuiterballen die altijd vooruitlopen. Maar we willen ook ruimte geven aan de mensen die niet altijd op voorgrond treden.
Eric: In het recente verleden waren er best wel wat mensen bang om hun stem te laten horen. Er zijn nog steeds mensen die zo’n drempel hebben. Zelf steek ik niet zo in elkaar. We moeten mensen de veiligheid bieden dat ze echt zeggen wat ze denken. Aan een groep met alleen ja-knikkers heb je niet veel.
Ruud: Concrete vraag: wil jij meedoen in de klankbordgroep of projectgroep? Wil jij meedenken over de samenstelling hiervan?
Eric: Ik denk graag mee.
Ruud: Je zei net dat je al een hele tijd meeloopt binnen Woonpunt. Hoe lang precies?
Eric: 31 jaar.
Ruud: Als je zo naar de ontwikkelingen kijkt die Woonpunt heeft doorgemaakt, hoe kijk je dan naar de huidige veranderingen?
Eric: Er gebeurt veel. Je ziet nu ook langzaamaan resultaten komen. Dat was in het verleden wel eens anders. Dan lag er ineens een besluit zonder dat iemand wist waar het vandaan kwam. Of er werd oeverloos gepraat en gebeurde niets. Dat vind ik wel prettig aan de omslag van de organisatie. Ik vind het sowieso prettig als dingen ten goede veranderen. Het grootste pluspunt vind ik dat er duidelijkheid komt. Ton is duidelijk in zijn communicatie en duidelijk in wat hij wil. Ik denk wel dat er nog redelijk wat water door de Maas mag gaan voordat we het resultaat hebben bereikt zoals dat verwoord is in het verbeterplan. Maar het feit dat het is benoemd en dat er een tijdlijn aan gehangen wordt, en dat men daar actief mee bezig is, vind ik heel positief. Ik ben ervan overtuigd dat we de goede kant op gaan. Wat ik wel nog wil zeggen, is dat de manier waarover de afgelopen jaren over het verleden is gesproken, onprettig was. Natuurlijk waren er dingen niet goed en ik sta er honderd procent achter dat hier maatregelen op getroffen zijn. Maar gezien vanuit de medewerkers, vanuit ons dagelijks werk, was het niet allemaal kommer en kwel. Er zijn ook veel goede dingen gebeurd.
Ruud: Mensen voelden zich tekortgedaan voor het harde werk dat toen is geleverd.
Eric: Ja. Het verleden werd zwart gemaakt om de vooruitgang een gouden gloed te geven. Ik heb Ton gelukkig overigens nog niet horen afgeven op het verleden. Dus hopelijk kunnen we dit nu achter ons laten.
Go Eric! Go Ruud!
gelezen
